Vereisten voor de Turkse Nationaliteit: 2024

De afgelopen jaren is het verkrijgen van de Turkse nationaliteit via investering een populair onderwerp geworden, met name in de Arabische wereld. In de vijf jaar nadat de betreffende wet in 2017 werd aangenomen, hebben duizenden buitenlanders — voornamelijk uit Arabische landen — de Turkse nationaliteit verworven door in Turkije te investeren.

Investeren is echter niet de enige weg naar de Turkse nationaliteit. Wie een bepaalde periode legaal in Turkije verblijft en aan een aantal andere voorwaarden voldoet, kan eveneens in aanmerking komen. Dit traject staat bekend als naturalisatie via de gewone (publieke) procedure.

Na de onrust in het Midden-Oosten en Noord-Afrika — en met name na de Arabische Lente — wonen honderdduizenden Arabieren in Turkije. Velen van hen verblijven er al zo’n vijf jaar, waardoor zij mogelijk al het recht hebben om een naturalisatieverzoek in te dienen. Door de verspreiding van onjuiste informatie binnen de Arabische gemeenschap zijn velen zich echter niet bewust van dit recht en missen zij de kans om de Turkse nationaliteit te verkrijgen.

aljazeera

In dit artikel bespreken we de meest voorkomende misvattingen die binnen de Arabische gemeenschap circuleren, en lichten we de wettelijke vereisten toe voor een naturalisatieverzoek via de gewone procedure.

Geen garantie!

Allereerst is het belangrijk te benadrukken dat het voldoen aan alle wettelijke vereisten voor de Turkse nationaliteit via de gewone procedure niet automatisch betekent dat de aanvrager recht heeft op naturalisatie. De uiteindelijke beslissing ligt altijd bij de Turkse autoriteiten.

In de praktijk worden dergelijke verzoeken echter doorgaans ingewilligd, tenzij er sprake is van zorgen op het gebied van veiligheid of openbare orde.

Algemene Vereisten:

Artikel 11 van de Turkse Nationaliteitswet (Türk Vatandaşlığı Kanunu) somt de volgende vereisten op waaraan de aanvrager moet voldoen:

Handelingsbekwaam zijn: voldoende leeftijd en geestelijke gezondheid.

Dit vereiste is duidelijk omschreven in het Turks Burgerlijk Wetboek (Türk Medeni Kanunu — TMK). De aanvrager dient meerderjarig te zijn en over voldoende geestelijke capaciteit te beschikken om rechtshandelingen te verrichten.

Bewijs van de intentie om in Turkije te blijven wonen.

De wet omschrijft dit vereiste niet tot in detail, maar noemt wel een aantal voorbeelden: de overdracht van een onderneming naar Turkije, de aankoop van onroerend goed, een gezinsaanvraag, het voltooien van een studie in Turkije of het hebben van naaste familie met de Turkse nationaliteit.

Over de verblijfseis bestaat veel verwarring. De Turkse Nationaliteitswet bepaalt dat de aanvrager gedurende vijf aaneengesloten jaren over een geldige verblijfsvergunning in Turkije moet hebben beschikt — én op het moment van indiening van het naturalisatieverzoek nog steeds over een geldige verblijfsvergunning moet beschikken.

Een goed zedelijk gedrag hebben.

De autoriteiten hebben de bevoegdheid dit naar eigen inzicht te beoordelen. In de praktijk worden betrokkenheid bij prostitutie of drugshandel beschouwd als duidelijke aanwijzingen dat aan dit vereiste niet is voldaan.

Voldoende kennis van de Turkse taal.

Er wordt geen perfecte beheersing van het Turks vereist. De autoriteiten verwachten dat de aanvrager in staat is het dagelijks leven in Turkije zelfstandig te regelen. Dit wordt getoetst tijdens een interview waarvoor de aanvrager wordt uitgenodigd.

Beschikken over een stabiel inkomen of werk, voldoende voor de aanvrager en eventuele afhankelijken.

Heeft de aanvrager een werkvergunning of een eigen onderneming in Turkije, dan worden doorgaans geen aanvullende bewijsstukken gevraagd. Het overleggen van een bankafschrift met een toereikend saldo kan de kansen echter versterken. Heeft de aanvrager inkomsten uit zakelijke activiteiten buiten Turkije, dan zijn bankafschriften vereist als bewijs. Heeft de aanvrager geen werkvergunning, geen eigen bedrijf in Turkije en geen aantoonbaar stabiel inkomen, dan kunnen de autoriteiten vragen om een garantieverklaring van een Turkse staatsburger.

Geen besmettelijke ziekte hebben die een gevaar vormt voor de volksgezondheid.

Dit vereiste betreft uitsluitend aandoeningen die een aantoonbaar risico voor de volksgezondheid vormen — niet ziekten in het algemeen. De beoordeling vindt plaats op basis van een uitgebreid medisch rapport, dat uitsluitend door een Turks staatsziekenhuis mag worden opgesteld (niet door een particuliere of buitenlandse kliniek).

Geen bedreiging vormen voor de nationale veiligheid of openbare orde; geen ernstig strafblad hebben en niet strafrechtelijk worden vervolgd.

Een uittreksel uit het strafregister (in Turkije: adli sicil kaydı) is voor iedereen digitaal op te vragen via de overheidsportal.

Minimaal vijf aaneengesloten jaren legaal in Turkije verblijven vóór de aanvraagdatum.

Het meest verwarrende vereiste:

Dit achtste vereiste zorgt bij buitenlanders voor de meeste verwarring. De Turkse Nationaliteitswet bepaalt dat de aanvrager vijf jaar lang onafgebroken en rechtmatig in Turkije moet hebben verbleven — met een geldige verblijfsvergunning — én op het moment van indiening van het naturalisatieverzoek nog steeds over een geldige verblijfsvergunning moet beschikken.

Kortverblijfvisa (voor toerisme, medische behandeling of werk van korte duur), diplomatieke verblijfstitels en asielvergunningen tellen niet mee voor dit vereiste. Er geldt echter een belangrijke uitzondering voor de toeristische verblijfsvergunning — hierover meer hieronder.

Eerdere verblijfsvergunningen (met uitzondering van toeristische verblijfsvergunningen) kunnen worden meegeteld, mits de aanvrager in het laatste jaar van de vijfjarige periode over een andere geldige verblijfsvergunning beschikt — bijvoorbeeld een werkvergunning of een kortverblijfsvergunning op basis van eigendom. Dat betekent: een toeristische verblijfsvergunning telt nooit op zichzelf mee. Alle andere vormen van kortverblijf kunnen echter — onder de juiste omstandigheden — wél bijdragen aan het recht om een naturalisatieverzoek in te dienen.

Bovendien geldt dat de aanvrager gedurende de vijf jaar in totaal niet meer dan 12 maanden buiten Turkije mag hebben doorgebracht — in tegenstelling tot wat sommige bronnen beweren, is de grens dus niet 6 maanden.

Op deze regel gelden beperkte uitzonderingen voor ernstige gezondheidsproblemen.

Laten we het achtste vereiste verduidelijken aan de hand van een voorbeeld:

Stel dat een buitenlander zijn of haar vijf jaar in Turkije als volgt heeft opgebouwd:

Werkvergunning: 15-02-2014 t/m 07-02-2018.

Kortverblijfsvergunning (een speciale verblijfsvergunning van 6 maanden die wordt verleend aan recent afgestudeerden van Turkse universiteiten): 20-09-2018 t/m 11-03-2019.

Werkvergunning: 18-01-2019 t/m 17-02-2020.

Ervan uitgaande dat deze persoon gedurende de genoemde periode niet meer dan 12 maanden buiten Turkije heeft verbleven, heeft hij of zij vanaf 15-02-2019 het recht om een naturalisatieverzoek in te dienen via de gewone procedure, omdat:

Precies vijf jaar verblijf is bereikt.

Op het moment van indiening is er een geldige verblijfsvergunning (werkvergunning) aanwezig.

Een werkvergunning alleen wordt doorgaans niet als voldoende beschouwd, maar in dit geval wordt ze wél meegeteld omdat ze wordt gevolgd door een andere geldige verblijfsvergunning (de kortverblijfsvergunning).

• Belangrijke toelichting:

Wat als iemand gedurende de gehele periode alleen een toeristische verblijfsvergunning heeft gehad — telt die dan niet mee? Dat lijkt misschien oneerlijk, maar de wetgeving maakt hier een genuanceerd onderscheid. Een toeristische verblijfsvergunning van zes maanden (dus korter dan een jaar) wordt niet gezien als een onderbreking van de aaneengesloten verblijfseis, maar wordt beschouwd als een periode die buiten Turkije is doorgebracht. Deze zes maanden worden dan opgeteld bij de maximaal toegestane afwezigheid van 12 maanden in vijf jaar. Zolang de aanvrager die 12 maanden totaal niet overschrijdt — ook als daar de zes maanden toeristische verblijfsvergunning bij worden opgeteld — behoudt hij of zij het recht om een naturalisatieverzoek in te dienen, ook al heeft een deel van het verblijf op basis van een toeristische vergunning plaatsgevonden.

Tot slot benadrukken wij het belang van het inschakelen van een advocaat voor advies en begeleiding. De vereiste documentatie kan complex zijn en de aanvraagprocedure kan tot anderhalf jaar in beslag nemen.